loustal 2026 | nieuws

Scharrelaar en Grijze wouw

Alsmaar teruglopende biodiversiteit, klimaatcrisis, stikstofdepositie, het veranderende landschap met zijn enorme opslagloodsen en windmolens die tot in de hemel reiken. Het is niet altijd eenvoudig om positief naar je leefomgeving te blijven kijken. Toch zijn er af en toe ook lichtpuntjes waarvan je je ook weer af kunt vragen of het daadwerkelijk lichtpuntjes zijn.

Zo’n jaar of 10 geleden werd ik niet ver van huis, op de ‘vlakte van Pamiers’, verrast door een Grijze wouw, biddend op zoek naar muizen. Een prachtige kleine roofvogel, formaat Torenvalk maar iets minder rank, de kleuren van een Zilvermeeuw, zwarte schouders van boven en zwarte vleugelpunten van onder, amandelvormige zwarte ogen met een rode iris maken het beeld compleet. Zijn zweefvlucht met de vleugels in een forse V omhoog en het bidden dat meer lijkt op een Visdief dan op een Torenvalk maken het nagenoeg onmogelijk je te vergissen.

Sinds die eerste ontmoeting nemen mijn waarnemingen van de Grijze wouw ieder jaar in aantal toe en is de vogel bijna een dagelijkse verschijning met flink wat broedgevallen in de regio. Het feit dat een paartje per seizoen soms wel drie broedsels met drie tot vier jongen groot brengt zal ook bijdragen aan de forse groei. Broedgevallen in het Noordoosten van Frankrijk zijn de afgelopen jaren waargenomen en ik verwacht dat ook Nederland niet lang zal hoeven wachten op zijn eerste broedpaar van de Grijze wouw.

Ook de Scharrelaar is een vogel die zich steeds meer laat zien. Eind augustus tot eerste helft september trekt deze vogel vanuit het mediterrane gebied naar zijn overwinteringsgebied in het Zuidelijk deel van Afrika. Ik had de Scharrelaar hier tot dit jaar nog niet eerder in de zomer waargenomen maar in juli was het zo ver. Door een melding op ‘Faune France’, een site vergelijkbaar met waarneming.nl bleek dat ik niet de enige was.

Tijdens de herfstmigratie was de Scharrelaar dit jaar alom aanwezig en je hoefde niet ver van huis om er een aantal te zien. Vanaf een uitkijkpost duikt de vogel op de grond om daar een krekel of sprinkhaan te verschalken en vooral vliegend zijn de schitterende blauwe kleuren nog beter te zien. Hopelijk wordt het idee om speciale nestkasten voor de Scharrelaar door de vogelwerkgroep omarmd en kunnen we deze prachtige vogel in de toekomst als broedvogel ook in de Ariège bewonderen.

foto's: Frans van der Kruk.